Żeby przedsiębiorstwo mogło prawidłowo działać, konieczne jest dostarczanie mu odpowiednich środków finansowych. Związane jest to zawsze z kosztami, więc naturalną koleją rzeczy na rynku gospodarczym, rozwija się coraz więcej usług oferujących wsparcie finansowe dla firm. Jedną z najszybciej rozwijających się usług tego typu jest faktoring.

Jego wyróżnikiem jest to, że w przeciwieństwie do klasycznych środków finansowania aktywności przedsiębiorstwa, jest to tak zwane finansowanie wewnętrzne. Co to właściwie oznacza? Faktoring opiera się bowiem na wykupie elementów majątku przedsiębiorstwa, przede wszystkim jego należności.

Dla kogo jest faktoring?

Z faktoringu korzystają najczęściej przedsiębiorcy, którzy za swoje produkty i usługi wystawiają faktury z odroczonym terminem płatności. Firma factoringowa lub bank wykupuje od przedsiębiorcy faktury z opóźnionym terminem zapłaty, najczęściej faktury za które należy zapłacić w terminie 2-3 tygodni. Przedsiębiorca nie tylko uzyskuje w ten sposób środki na działalność natychmiast, ale jest też zwolniony z ryzyka związanego z egzekwowaniem należności. Ten obowiązek spada na podmiot faktoringowy. W ten sposób faktoring staje się narzędziem poprawy płynności podmiotu oraz elementem eliminowania ryzyka niewypłacalności kontrahentów.

Usługa finansowa dla firm

Trzeba wiedzieć, że faktoring nie jest oficjalnie rozpoznawany przez polskie prawo i zalicza się do tak zwanych umów nienazwanych. Zastosowanie w jego przypadku mają ogólne przepisy kodeksu cywilnego (art. 509) mówiące, iż wierzyciel może sprzedać swoje należności podmiotowi trzeciemu pod warunkiem, że nie będzie to sprzeczne z umową z dłużnikiem, nie naruszy przepisów prawa oraz nie jest sprzeczne z charakterem należności. Wszystkie prawa należne wierzycielowi przechodzą z momentem sprzedaży wierzytelności na jej nabywcę, w tym zwłaszcza prawo do żądania odsetek za zwłokę.

Rodzaje relacji faktoringowych

Faktoring może występować pod kilkoma różnymi formami, z których każda ma swoje wady i zalety. Warto je tutaj wymienić i krótko opisać:

I. Faktoring pełny – jest to podstawowa, pierwotna i najwygodniejsza dla faktoranta, czyli podmiotu sprzedającego należności, forma faktoringu. Polega ona na przeniesieniu wszystkich praw i obowiązków wierzyciela na nowy podmiot, w tym przede wszystkim konieczności dochodzenia wypłaty należnego ekwiwalentu pieniężnego od niewypłacalnego dłużnika. Całe ryzyko jest przeniesione na podmiot faktoringowy, ale trzeba mieć na uwadze to, że jest to usługa stosunkowo droga.

II. Faktoring niepełny – obecnie najczęściej stosowany rodzaj faktoringu, w przypadku którym za należność wpłacana jest jedynie zaliczka, po czym całość kwoty trafia do faktoranta w momencie, kiedy wierzyciel ureguluje swój wcześniejszy dług. W ten sposób firma faktoringowa nie przyjmuje na siebie ryzyka niewypłacalności kontrahenta i jeśli nie otrzyma swoich pieniędzy na czas, zwróci należność oraz będzie się domagała zwrotu zapłaconej zaliczki. Ten rodzaj faktoringu określa się też mianem regresu.

Warto przeczytać